Çocuğun Kalbinde Güven İnşa Etmek: Tevekkülü Yaşatarak Anlatmanın 5 Somut Yolu

Modern dünya bize sürekli bir şeyi fısıldıyor: "Her şeyi kontrol etmelisin!" Çocuğumuzun notlarını, arkadaş çevresini, geleceğini, hatta akşam yediği yemeğin vitaminine kadar... Bu "aşırı kontrol" hali hem bizi hem de çocuklarımızı bitmek bilmeyen bir kaygı kıskacına alıyor.

Peki, bu kaygı çağında çocuklarımıza o kadim ve huzurlu limanı, yani tevekkülü nasıl anlatırız? Üstelik kendimiz tevekkülü hissetmekte zorlanırken. O halde önce kendimiz sonra da çocuğumuzun kaygılarla büyümemesi için tevekkülü somutlaştırmanın en basit yollarına göz atalım.

Tevekkül; pasif bir bekleyiş değil, aktif bir güven duruşudur. "Elinden geleni yap, gerisini O’na bırak" cümlesi yetişkinler için bile bazen soyut kalırken, 7 yaşındaki bir çocuğun dünyasında nasıl karşılık bulur? Cevap basit: Yaşayarak ve dokunarak.

İşte evde, bahçede veya ders masasında tevekkülü somutlaştıracak 5 mini alıştırma:

1. Mutfak Durağı: Fırın Kapağı Kapandığında (Kek Deneyi)

Tevekkülü mutfakta pişirelim. Çocuğunuzla beraber en sevdiği keki hazırlayın. Malzemeleri tam ölçün, hamuru özenle çırpın ve fırına verin. Ama işte o an, en önemli ders başlıyor: Fırın kapağı kapandığında artık müdahale edemeyiz. 

Ebeveyn Notu: "Biz görevimizi (gayretimizi) en iyi şekilde yaptık. Şimdi fırının ısısına ve zamana güvenme vakti. Kabarıp kabarmayacağını artık O'na emanet ettik."

Unutmayın, tevekkülün ne olduğuna dair 45 dakikalık ders vermek zorunda değilsiniz.

2. Toprak Durağı: Sessiz Mucize (Tohum Deneyi)

Bir saksıya beraber tohum ekin. Toprağı havalandırın, can suyunu verin. Ama her beş dakikada bir toprağı eşeleyip "Büyüdü mü?" diye bakamayız. Bazen olduğu gibi bırakmak en güvenli yoldur. 

Ebeveyn Notu: "Tohum şu an toprak altında uyuyor. Biz suyunu verdik, güneşini ayarladık. Şimdi Allah’ın o sessiz mucizesini sabırla bekliyoruz. Sabır, tevekkülün en yakın arkadaşıdır.". 
Burada kozasına giren bir tırtılın çıkması için ASLA müdahale etmemek gerektiğine dair hikayeler anlatabilirsiniz. Kelebek kanatlarının güçlenmesi için kozadan çıkacak zamana kadar beklemek gerekir.

3. Akış Durağı: Rüzgarın Şarkısı (Kağıttan Gemi Deneyi)

Bir kağıdı en sağlam şekilde katlayıp gemi yapın ve suya bırakın. Rüzgar ters eserse veya gemi bir yere takılırsa hemen müdahale etmeyin.

Ebeveyn Notu: "Gemimizi çok güzel hazırladık (hazırlık). Ama rüzgarın nereye eseceğini biz belirleyemeyiz. Bak, rüzgar onu başka bir kıyıya götürüyor; belki de orada bizi bekleyen başka bir macera vardır. Rüzgar da Allah'ın emrinde. Bulut da yağmur da... Allah'a güvenmek ne güzel!"

4. Rızık Durağı: Misafirleri Beklemek (Kuş Yemi Deneyi)

Bayat ekmekleri ufalayın veya yemleri hazırlayıp balkona koyun. Kuşlar hemen gelmeyebilir.

Ebeveyn Notu: "Biz soframızı kurduk ve ikramımızı bıraktık (ikram bizden). Kuşların bu rızkı ne zaman bulup geleceği ise artık onların nasibine emanet. Biz görevimizi yaptık, gerisi kuşların vaktine bağlı."

5. Gayret Durağı: Kalemi Masaya Bıraktığın O An (Sınav Deneyi)

Ödev veya sınav sonrası sonuç odaklı değil, süreç odaklı konuşun. Bu şimdiye kadar yaptığınız tüm alıştırmadan çok daha büyük bir etkiye sahiptir. Çünkü her ebeveyn sonuca atlamaya meyillidir ve eğer siz çocuklara biz gayretten sorumluyuz dediğiniz halde sınavlardan sonra süreci değil sonucu değerlendirirseniz söylediğinizle çelişmiş olursunuz. 

Ebeveyn Notu: "Çalıştığını ve elinden geleni yaptığını gördüm. Şimdi kalemi bıraktın. Sonuç ne gelirse gelsin, senin bu gayretin benim için en kıymetli. Gerisi artık nasibimiz, beraber bekleyip göreceğiz."

Son Söz: Başarıyı Değil, Özeni Alkışlayın Tevekkül eğitimi, aslında bizim çocuklarımıza verdiğimiz tepkilerde gizli. Eğer sadece "sonuca" odaklanırsak çocuk kaygılanır. Eğer "gösterdiği özeni" alkışlarsak, çocuk tevekkülün o huzurlu limanına sığınmayı öğrenir. Unutmayın; gayret bizden, tevfik Allah'tan...